Są utwory, które działają jak pokoleniowy kompas, przypominając nam o tym, co w życiu naprawdę istotne. Kiedy dopada nas nostalgia lub lęk przed przyszłością, niewiele rzeczy potrafi podnieść na duchu tak skutecznie, jak legendarne dzieło Marka Grechuty. „Dni, których nie znamy” to absolutny fundament polskiej piosenki poetyckiej – hymn pełen światła, optymizmu i mądrości, który od ponad pół wieku uczy Polaków patrzeć przed siebie z podniesioną głową. Zapraszamy do lektury artykułu poświęconego temu nieśmiertelnemu klasykowi.
Marek Grechuta – Dni, których nie znamy (1971)
[Zwrotka 1]
Tyle było dni, do utraty sił,
Do utraty tchu, tyle było chwil,
Gdy żałujesz tych, z których nie masz nic,
Jedno warto znać, jedno tylko wiedz:
[Refren]
Że ważne są tylko te dni, których jeszcze nie znamy,
Ważnych jest kilka tych chwil, tych, na które czekamy,
Ważne są tylko te dni, których jeszcze nie znamy,
Ważnych jest kilka tych chwil, tych na które czekamy.
[Zwrotka 2]
Pewien znany ktoś, kto miał dom i sad,
Zgubił nagle sens i w złe kręgi wpadł,
Choć majątek prysł, on nie stoczył się,
Wytłumaczyć umiał sobie wtedy właśnie, że…
[Refren]
Że, ważne są tylko te dni, których jeszcze nie znamy,
Ważnych jest kilka tych chwil, tych na które czekamy,
Ważne są tylko te dni, których jeszcze nie znamy,
Ważnych jest kilka tych chwil, tych na które czekamy.
[Mostek – Część 1]
Jak rozpoznać ludzi, których już nie znamy?
Jak pozbierać myśli z tych nieposkładanych?
Jak oddzielić nagle rozum swój od serca?
Jak usłyszeć siebie, w takim szumnym scherzu?
[Mostek – Część 2]
Jak rozpoznać ludzi, których już nie znamy?
Jak pozbierać myśli z tych nieposkładanych?
Jak odnaleźć nagle radość i nadzieję?
Odpowiedzi szukaj, czasu jest niewiele.
[Refren]
Ważne są tylko te dni, których jeszcze nie znamy,
Ważnych jest kilka tych chwil, tych na które czekamy,
Ważne są tylko te dni, których jeszcze nie znamy,
Ważnych jest kilka tych chwil, na które czekamy.
[Outro]
Na na na na na na na na na…
O piosence
Utwór „Dni, których nie znamy” ujrzał światło dzienne w 1971 roku, trafiając na kultowy album „Korowód” nagrany przez Marka Grechutę wraz z zespołem Anawa. Muzykę do tego genialnego utworu skomponował Jan Kanty Pawluśkiewicz, natomiast niezwykle głęboki, filozoficzny tekst napisał sam Grechuta. Piosenka jest genialnym studium ludzkiej psychiki i wezwaniem do porzucenia bezproduktywnego żalu za przeszłością. Druga część utworu (oparta na dynamicznych pytaniach retorycznych) wprowadza element egzystencjalnego niepokoju, pytając m.in. o to, jak odnaleźć siebie w „szumnym scherzu” (czyli życiowym hałasie i chaosie). Ostatecznie jednak utwór pozostawia słuchacza z potężnym ładunkiem czystej nadziei – przypominając, że najlepsze momenty naszego życia wciąż mogą być przed nami.
O wokaliście – Marek Grechuta
Marek Grechuta to postać pomnikowa dla polskiej kultury – genialny piosenkarz, poeta, kompozytor, a z wykształcenia… architekt. To właśnie krakowskie, architektoniczne podejście do formy było widać w jego niezwykle precyzyjnych, niemal namacalnych tekstach i aranżacjach. Dysponował unikalnym, ciepłym głosem oraz magnetyczną, choć niezwykle skromną prezencją sceniczną. Grechuta jak nikt inny potrafił połączyć świat poezji wyższej z przystępną formą muzyczną, czerpiącą z jazzu, rocka progresywnego i muzyki klasycznej. W „Dniach, których nie znamy” jego genialna, pełna powagi, a zarazem lekkości interpretacja sprawiła, że utwór ten stał się ponadczasowym evergreenem, chętnie coverowanym przez kolejne pokolenia artystów.
